5-letni kocur kastrowany, biały pyszczek, czarne łatki na główce, czarny płaszczyk, białe łapki
Historia zaginięcia mojego kotka zaczęła się sześć tygodni temu, Jestem osobą starszą, więc nie jestem biegła w obsługiwaniu komputera. Jednak córka sąsiadki postanowiła mi pomóc i umieścić ten list w Internecie. Może ktoś przeczyta i mi pomoże, bo przypadek zaginięcia mojego kotka jest dość dziwny.
19 maja (czwartek) późnym popołudniem mój Filuś spacerował po ogrodzie i zauważyłam, że kuleje na przednią łapkę. Zadzwoniłam więc do weterynarza (południe Wrocławia, okolice Torów Wyścigów Konnych) czy mogę go przywieź. Zawiozłam go samochodem (od mojego domu ok. 2km) i zostawiłam w szpitaliku. Miałam go odebrać w piątek następnego dnia. W piątek dostałam wiadomość, że z łapką nie jest dobrze i lepiej będzie jak zostanie do soboty, Miałam go odebrać w sobotę 21 maja ok. godziny 14.00. O 13.00 następny telefon, że mój Filemonek został przewieziony na rentgen na Akademię Rolniczą, aby upewnić się co do łapki. Poproszono więc abym przyjechała po niego o 17.00. Czekałam więc cierpliwie na telefon z gabinetu. O godz. 18.00 dwie wiadomość – dobrą, że z łapką jest wszystko dobrze, a złą, że go nie ma, bo uciekł. Nogi się pode mną ugięły. Wsiadłam w samochód i pognałam do lekarza. Od zaginięcia Filemonka do powiadomienia mnie upłynęły 2 godziny! Podobno próbowano go szukać na własną rękę! Obrzeże Wrocławia, ogromny teren TWK, ogródki działkowe, pola. Szukanie igły w stogu siana. Sam fakt zaginięcia przedstawiono mi tak: został zawieziony na prześwietlenie przez lekarza naprze świetlenie przez lekarza na drugi koniec miasta. Beze mnie, w ogromnym stresie, nawet nie próbuję sobie wyobrazić co to biedne stworzenie przeżywało. Przywieziono go z powrotem w samochodzie bez klatki, luzem. Gdy lekarz podjechał pod lecznicę, wziął go na ręce, a kot w tym momencie otrzeźwiał po lekkiej narkozie i uciekł. Zrobił dwa susy w wysokiej trawie i już go nie było, i nie ma go do dzisiaj. Nie potrafię się pozbierać, nie potrafię przestać myśleć o tym, co tak naprawdę się stało i najprawdopodobniej nigdy też prawdy się nie dowiem. Nie wiem jak długo będę go szukać i czekać na niego. Do domu nie miał daleko. Nie mam świadków tego zajścia pomimo, że była to sobota po południu, pełno spacerowiczów z psami, ludzi na działkach i ogródkach. Nie pokazano mi żadnego zdjęcia rentgenowskiego, ani faktury. Nic. Po kilku dniach sama zadzwoniłam na Akademię i dowiedziałam się, że w soboty wszystkie wydziały na AR są nieczynne. Boję się myśleć co o tym sądzić i co jest grane. Ostatnia nadzieja, że dowiem się prawdy, runęła. Mogę tylko wierzyć i szukać dalej mojego Filemonka, tylko gdzie? Szukam go na piechotę, na rowerze, samochodem, w nocy z latarką, wczesnym rankiem i wieczorami! Rozklejam wiadomości, jak są zrywane i niszczone, rozklejam następne i nie wiem jak długo to będzie trwało. Najgorsza wiadomość, że nie żyje byłaby lepszą wiadomością niż ta niepewność co się naprawdę z nim stało. Telefonów od ludzi jest coraz mniej, bo ciągle namierzane są te same błąkające się kotki, tylko wszelki ślad po Filemonku zaginął
Tylko w tym liście do dobrych ludzi w tym mieście, jest jeszcze dla mnie nadzieja, że może nie zaginął tam, gdzie mi mówiono, może zupełnie gdzie indziej, po drodze, może ktoś widział jak komuś uciekał z samochodu, może…?!
Sprawca tego zajścia nigdy nie zadzwonił do mnie, nie dowiadywał się czy znalazłam kotka i nie było żadnych pomysłów czy wsparcia w poszukiwaniach. Bo to przecież tylko kot!
|
| Telefon: 661677108 |
Miejsce utraty: Patrynice, Uniwersytet Przyrodniczy?
Data utraty: 19.05.2011
|
|
|
Nowe ogłoszenia